dr Dobrosława Horzela

Ur. w 1976 w Bytomiu – historyk sztuki, kierownik grantu „Korpus witraży średniowiecznych w Polsce" realizowanego w Instytucie Historii Sztuki UJ, adiunkt w Instytucie Historii Sztuki i Kultury UPJP2, jako wykładowca współpracuje też z krakowską ASP. Absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim,  gdzie w r. 2011 uzyskała tytuł doktora na podstawie dysertacji pt. „Późnogotycka rzeźba drewniana w Małopolsce ok. 1440-1477".

Jej badania naukowe obejmują  polską i europejską sztukę  gotycką, a w szczególności rzeźbę drewnianą oraz malarstwo witrażowe (uczestniczy w pracach międzynarodowej organizacji Corpus Vitrearum).

Poboczny wątek jej zainteresowań to sztuka i design w. XX, była m.in. kuratorką wystaw Ryszarda Winiarskiego (Kraków, 2002) i Aliny Szapocznikow (Warszawa, 2004).

Członkini zespołów redakcyjnych: międzynarodowej antologii sztuki „Artibus et Historiae" oraz „Folia Historiae Artium".

Wybrane publikacje:

  • Późnogotycka rzeźba drewniana w Małopolsce ok. 1440–1477, wyd. Societas Vistulana, Kraków 2012
  • Sculpture in Lesser Poland before Veit Stoss (1450–1477), [w:]  Wokół Wita Stwosza. Materiały z międzynarodowej konferencji naukowej w Muzeum Narodowym w Krakowie, 19–22 maja 2005, red. D. Horzela, A. Organisty, wyd. Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2006, 78–87
  • Między liryzmem a ekspresją – rzeźba w Małopolsce przed Witem Stwoszem 1450–1477, [w:] Wokół Wita Stwosza, kat. wyst. Muzeum Narodowego w Krakowie, red. D. Horzela, A. Organisty, wyd. Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2005, s. 17–49